Mijn vrouw is al misselijk als we met de kabelbaan naar de grot afdalen. Er hangt een vochtige hitte. De grot haalt ze niet meer, de wc nog net. Korte tijd later kan ze niet meer lopen. Alle verschijnselen van een zonnesteek. Het wachthuisje van de kabelbaan heeft een ventilator. Daar wordt ze half bewusteloos … Lees verder Rosh HaNikra

In de avondschemer komen ze naar het benzinestation annex supermarkt bij de afrit van de snelweg. Meestal met zijn drieën. Ze rijden in grote, dampende Landrovers die zwarte rook uitstoten. Woeste gestaltes met lange, dikke, haast vervilte peies en grote grauwwitte keppels. Ze zijn gekleed in gescheurde houthakkershirts waaronder de tzitzit uitkomen en dragen smerige … Lees verder Settlers

Het is net een droom. Op Sjabbatavond lopen we rond 23 uur de heuvel op in Yafo. Arabische gezinnen wandelen in het donker lachend en relaxed in het park. Beneden ruist de zee. Boven is een sieradenmarktje dat daar zelfs op dit tijdstip plaatsvindt. Achter één van de kraampjes zit Dina. Ze zat ooit bij … Lees verder Yafo

Op de berg Karmel ligt een Druzisch dorp. Dalyat el-Karmel. Er is één pleintje in het midden van het dorp. Daar kan je je auto parkeren. Dan komt een mevrouw op je aflopen die 10 sjekel parkeergeld vraagt. Voor de hele dag. Dat krijg je terug als je in het restaurant van haar familie gaat … Lees verder Parkeerplaats

In Pardes Channa wonen nogal wat middelbare dames. Gescheiden, weduwe of gewoon alleenstaand. De dames hebben vrije tijd in overvloed. Zij schilderen. Dat vertellen ze aan iedereen die ze tegenkomen. En niet zomaar wat verf kladderen, maar Art. Je wordt zelfs binnen gevraagd om de laatste werken te bewonderen. Dan zie je meestal onbeholpen en … Lees verder Van Gogh

De snelweg van Jeruzalem naar Tel Aviv is lastig te vinden als je verkeerd door de stad bent gereden. En het Mio-navigatiekastje steeds uitvalt. Toen we de nieuwe buitenwijk verlieten was de weg opeens rustig. Links en rechts Arabische huizen. Groepjes mannen keken ons na. Aan de zijkant van de weg zagen we opeens een … Lees verder Ramalla

Als tamelijk ongelovige Joden staan we op de Kotel. Ik leg tefillin bij de Chabad, krijg het Shema op een vouwblad mee en loop in de bloedhitte naar de muur. Ik leg mijn rechterhand op één van de grote steenblokken en spreek zo goed en kwaad als ik dat kan alle gebeden en brachot uit. … Lees verder Kotel

Op de campsite in het groene natuurgebied met beekje bij Kyriat Shmona kamperen de Druzische, Arabische en Joodse families dwars door elkaar heen. De hele dag pratend, zwemmend en kokend. Ze laten elkaar met rust. Drie werelden ineengevlochten en apart. Af en toe werpen ze onbegrijpende blikken naar elkaar.

Ik loop over de straten in Tel Aviv. De auto's razen voorbij en het is warm. Ik ruik en voel mijn land en mijn volk. Ik wil niet weg. Dit is mijn haven, om met Bløf te spreken. Ik heb de plotselinge behoefte om een klein appartement te kopen en daar oud te worden. En … Lees verder Tel Aviv