nu ik het weet

nu ik het weet
beplant ik de
kale perken
en ruik ik de
warme avond
unearthly calm
descending
from the sky

nu ik het weet
zie ik strakke
witte banken
in de tuin en
bloesemtakken
vandaag als
ware het de
eerste keer

nu ik het weet
betreed ik
het pad dat ik
duizendmaal
eerder zocht
verscholen onder
stille sentimenten
en vergane glorie

nu ik het weet
stroomt de adem
tot in de toppen
van mijn tenen

nu ik het weet
reik ik mijzelve
welwillend de
helpende hand